Księgi Psalmów 105

1 Alleluja. Wyznawajcie Panu, i wzywajcie imienia jego, opowiadajcie między pogany sprawy jego. 2 Śpiewajcie mu, i grajcie mu: oznajmiajcie wszystkie dziwy jego. 3 Chlubcie się w imieniu świętem jego: niech się weseli serce szukających Pana. 4 Szukajcie Pana, a bądźcie umocnieni: szukajcie oblicza jego zawsze. 5 Pamiętajcie na dziwy jego, które uczynił: na cuda jego, i sądy ust jego. 6 Nasienie Abrahamowe, słudzy jego! synowie Jakóbowi, wybrani jego! 7 Onci Pan, Bóg nasz: po wszystkiéj ziemi sądy jego. 8 Pamiętał wiecznie na Testament swój: na słowo, które przykazał na tysiąc narodów. 9 Które postanowił z Abrahamem: i na przysięgę swą z Izaakiem. 10 I postanowił ją Jakóbowi za przykazanie: a Izraelowi za Testament wieczny, 11 Mówiąc: Tobie dam ziemię Chanaan, sznur dziedzictwa waszego. 12 Gdy byli w małéj liczbie, bardzo trocha, i obywatele ich: 13 I przechodzili od narodu do narodu, i z królestwa do innego ludu: 14 Nie dopuścił im krzywdy czynić człowiekowi: i pokarał dla nich króle. 15 Nie tykajcie pomazańców moich: a na proroki moje nie bądźcie złośliwymi. 16 I zawołał głodu na ziemię, i skruszył wszystko posilenie chleba. 17 Posłał przed nimi męża: za niewolnika przedan jest Józeph. 18 Poniżyli w pętach nogi jego, żelazo przeszło duszę jego: 19 Aż przyszło słowo jego: mówienie Pańskie zapaliło go. 20 Posłał król, i rozwiązał go: Pan ludu, i wypuścił go. 21 Postanowił go panem domu swego: i książęciem wszystkiéj dzierżawy swojéj: 22 Aby ćwiczył książętą jego jako siebie samego: a starce jego mądrości nauczył. 23 I wszedł Izrael do Egiptu: i Jakób był obywatelem w ziemi Cham. 24 I rozmnożył lud swój bardzo: i zmocnił go nad nieprzyjacioły jego. 25 Odmienił serce ich, aby nienawidzieli ludu jego, i czynili zdrady nad sługami jego. 26 Posłał Mojżesza, sługę swego: Aarona, którego obrał. 27 Położył w nich słowa znaków swoich, i cudów w ziemi Cham. 28 Puścił ciemności i zaćmił: i nie uprzykrzył słów swoich. 29 Obrócił wody ich w krew: a ryby ich pomorzył. 30 Zrodziła ziemia ich żaby w pokojach królów ich. 31 Rozkazał, i przyszła rozmaita mucha: i mszyce we wszystkich granicach ich. 32 Uczynił dżdże ich gradem: i ogień palący na ich ziemi. 33 I potłukł winnice ich i figi ich: i pokruszył drzewa w ich granicach. 34 Rzekł, i przyszła szarańcza, i chrząszcz, któremu nie było liczby. 35 I pojadł wszystkę trawę w ich ziemi: i pojadł wszystek owoc ziemie ich. 36 I pobił wszystkie pierworodne w ziemi ich: pierwiastki wszelkiéj prace ich. 37 I wyprowadził je ze śrebrem i złotem: a nie był między ich pokoleniem chory. 38 Radował się Egipt z wyjścia ich; bo był przyszedł na nie strach ich. 39 Rozciągnął obłok na okrycie ich: a ogień, aby im świecił w nocy. 40 Żądali i przyleciała przepiórka: i chlebem niebieskim nasycił je. 41 Rozszczepił opokę, i wypłynęły wody: płynęły rzeki na suszy. 42 Albowiem pomniał na słowo święte swoje, które miał do Abrahama, sługi swego. 43 I wywiódł lud swój z weselem, a wybrane swe z radością. 44 I dał im krainy poganów: a roboty narodów posiedli: 45 Aby przestrzegali usprawiedliwienia jego, i o zakonie jego się badali.