Księgi Psalmów 108

U Żydów 108. Upominanie ku dobrym uczynkom, i ku dziękczynieniu Panu Bogu.

1 Pienie Psalmu samemu Dawidowi. 2 Gotowe serce moje, Boże, gotowe serce moje: będę śpiewał i grał w chwale mojéj. 3 Powstań, chwało moja, powstań, arfo i cytro! wstanę na świtaniu. 4 Będęć wyznawał między ludem, Panie: a będę tobie śpiewał między narody. 5 Albowiem wielkie jest nad niebiosa miłosierdzie twoje: i aż pod obłoki prawda twoja. 6 Wywyższże się nad niebiosa, Boże! a po wszystkiéj ziemi chwała twoja. 7 Aby byli wybawieni umiłowani twoi: wybaw prawicą twoją, a wysłuchaj mię. 8 Bóg mówił w świątnicy swojéj: Rozweselę się, i będę dzielił Sychimę, i dolinę Namiotów pomierzę. 9 Mój jest Galaad, i mój Manasses, i Ephraim obrona głowy mojéj, Juda król mój. 10 Moab garniec nadzieje mojéj, na Idumeą rozciągnę bót mój: mnie cudzoziemcy stali się przyjacioły. 11 Któż mię doprowadzi do miasta obronnego? kto mię doprowadzi aż do Idumei? 12 Izali nie ty, Boże, któryś nas odrzucił? i nie wynidziesz, Boże, z wojski naszemi? 13 Daj nam ratunek w utrapieniu; boć omylne wybawienie człowiecze. 14 W Bogu uczynimy moc: a on wniwecz obróci nieprzyjacioły nasze.

Cytowane w 1

w. 15 Lebanon(§39)