Księgi Psalmów 11
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
A u Żydów 11. Uczy Prorok odpierać kacerzom, którzy usiłują wiernego w niewierność swą przewrócić.
1 Na koniec, Psalm Dawidowi. 2 W Panu ja ufam: jakóż mówicie duszy mojéj: Uciekaj na górę jako wróbel? 3 Bo oto grzesznicy naciągnęli łuk: nagotowali strzały swe w sajdaku, aby postrzelali w ciemności prawych sercem. 4 Albowiem, coś był sprawił, skazili: sprawiedliwy lepak co uczynił? 5 Pan w kościele swym świętym; Pan, w niebie stolica jego: oczy jego na ubogiego patrzą: powieki jego pytają synów ludzkich. 6 Pan pyta sprawiedliwego i niezbożnego: lecz kto miłuje nieprawość, ma w nienawiści duszę swoję. 7 Wyleje jako deszcz na grzeszniki sidła: ogień i siarka i wiatr nawałności, część kubka ich. 8 Albowiem sprawiedliwy Pan, i sprawiedliwość miłuje: prawość widziało oblicze jego.
Cytowane w 8
- w. 5 Summa (EN)(III 57.4)
- w. 6 Summa (EN)(I-II 27.1
I-II 29.4 II-II 25.7) - w. 7 Summa (EN)(Suppl 97.1)
- w. 8 Summa (EN)(I 21.1
I-II 103.2 II-II 25.6)