Księgi Psalmów 126
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
U Żydów 126. Upomina ku cieszeniu samego siebie, gdyż wiemy, że Pan jest, który nas z smutku wywodzi.
1 Pieśń stopniów. Gdy Pan nawrócił niewolą Syon, staliśmy się jako pocieszeni. 2 Tedy się napełniły weselem usta nasze, a język nasz radością: tedy mówić będą między narody: Wielmożne rzeczy uczynił Pan z nimi. 3 Wielmożne rzeczy Pan uczynił z nami: staliśmy się weseli. 4 Nawróćże, Panie, poimanie nasze, jako strumień na południe. 5 Którzy sieją ze łzami, będą żąć z radością. 6 Idąc szli i płakali, rozsiewając nasienie swoje: ale wracając się przyjdą z weselem, niosąc snopy swoje.