Księgi Psalmów 127

U Żydów 127. Upominanie, aby każdy, co jedno dobrego, Panu przyczytał, sobie albo nic, albo jedno co złego, bo bez niego ani się wszczyna, ani kona, ani trwa żadna rzecz.

1 Pieśń stopniów Salomona. Jeźli Pan nie zbuduje domu, próżno pracowali, którzy go budują: jeźli Pan nie będzie strzegł miasta, próżno czuje, który go strzeże. 2 Próżno macie przede dniem wstawać: wstańcie, skoro, usiądziecie, którzy pożywacie chleba boleści: gdy da miłym swym spanie. 3 Oto dziedzictwo Pańskie synowie: zapłata owoc żywota. 4 Jako strzały w ręku mocarza, tak synowie utrapionych. 5 Błogosławiony człowiek, który napełnił żądzę swoję z nich: nie zawstydzi się, kiedy będzie mówił z nieprzyjaciółmi swymi w bramie.

Cytowane w 28

Ten rozdział Africae Munus(§2)Amoris Laetitia(§14§23)Ecclesia In Europa(§116)Evangelium Vitae(§44§92)Laborem Exercens(§1)Reconciliatio Et Paenitentia(§13)
w. 1 Africae Munus(§2)Amoris Laetitia(§14)Divini Redemptoris(§59§61)Ecclesia In Europa(§116)Mater et Magistra(§202§216§217)Optatissima Pax(§1)Reconciliatio Et Paenitentia(§13)Spe Salvi(§44)
w. 2 Amoris Laetitia(§23)Spe Salvi(§44)
w. 3 Amoris Laetitia(§14)Evangelium Vitae(§44§92)Spe Salvi(§44)
w. 4 Amoris Laetitia(§14)
w. 5 Amoris Laetitia(§14)
w. 6 Kompendium nauki społecznej Kościoła(491)