Księgi Psalmów 140

U Żydów 140. Modlitwa przeciw złym a okrutnym ludziom, aby je Pan wyplenić raczył, by tym swobodniéj ludzie dobrzy Panu Bogu mogli służyć.

1 Na koniec, Psalm Dawidowi. 2 Wyrwij mię, Panie, od człowieka złego: od męża złośliwego wyrwij mię. 3 Którzy myślili nieprawości w sercu: cały dzień stawiali bitwy. 4 Zaostrzyli języki swe jako wężowie, jad źmijowy pod ich wargami. 5 Zachowaj mię, Panie, od ręki grzesznika: a od ludzi niesprawiedliwych wyrwij mię, którzy myślili wywrócić kroki moje. 6 Zakryli pyszni sidła na mię i powrozy rozciągnęli na sidło: zastawili mi przy ścieżce obrazę. 7 Rzekłem Panu: Tyś jest Bóg mój, wysłuchaj, Panie, głos prośby mojéj. 8 Panie, Panie mocy zbawienia mego: zasłoniłeś głowę moję w dzień wojny. 9 Nie podaj mię, Panie, nad wolą moję grzesznikowi: myślili przeciwko mnie: nie opuszczaj mię, by się snadź nie podnieśli. 10 Głowa oblężenia ich i praca warg ich okryje je. 11 Będą na nie padać węgle, wrzucisz je w ogień: w nędzach nie wytrwają. 12 Człowiek języczny nie będzie poszczęścion na ziemi, człowieka niesprawiedliwego złości ułowią na zatracenie. 13 Poznałem, że Pan uczyni sprawiedliwość ubogiemu, i pomstę nędznemu. 14 Ale sprawiedliwi będą wyznawać imieniowi twemu: a prawi będą mieszkać z obliczem twojem.

Cytowane w 2

w. 6 Summa (EN)(II-II 162.6)
w. 14 Summa (EN)(II-II 173.1)