Księgi Psalmów 142
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
U Żydów 142. Upomina, abyśmy się w utrapieniu i w uściskach naszych ku panu uciekali; bo on nas gotów wyswobodzić.
1 Wyrozumienia Dawidowi, gdy był w jaskini, modlitwa. 2 Głosem moim wołałem do Pana: głosem moim modliłem się Panu. 3 Wylewam przed oblicznością jego prośbę moję: a utrapienie moje przed nim opowiadam. 4 Gdy we mnie duch mój ustawał, a tyś znał ścieżki moje: na téj drodze, którąm chodził, zakryli sidło na mię. 5 Oglądałem się na prawą stronę: a baczyłem, i nie był, ktoby mię poznał: zginęła mi ucieczka: a nie jest, ktoby się pytał o duszy mojéj. 6 Wołałem k tobie, Panie, rzekłem: Tyś jest nadzieja moja, cząstka moja w ziemi żywiących. 7 Wysłuchaj prośbę moję; bomci uniżony bardzo, wybaw mię od prześladowców moich; boć się zmocnili nademną. 8 Wywiedź z ciemnice duszę moję, ku wyznawaniu imieniowi twemu: na mnie czekają sprawiedliwi, aż mi nagrodzisz.
Cytowane w 2
- w. 2 Summa (EN)(II-II 83.12)
- w. 4 Summa (EN)(II-II 162.6)