Księgi Psalmów 144
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
U Żydów 144. Figura w Dawidzie i w Goliacie Pana Chrysta z dusznym przeciwnikiem, którego Chrystus Pan, jako Dawid Goliata, tak zwyciężyć miał.
1 Psalm Dawidowi, przeciw Goliatowi. Błogosławiony Pan, Bóg mój, który uczy ręce moje na bitwę, a palce moje na wojnę. 2 Miłosierdzie moje i ucieczka moja, wspomożyciel mój i wybawiciel mój: obrońca mój, i w nimem nadzieję miał, który poddawa lud mój pod mię. 3 Panie, cóż jest człowiek, żeś mu się oznajmił? albo syn człowieczy, że go sobie ważysz? 4 Człowiek podobny stał się marności: dni jego jako cień przemijają. 5 Panie, nakłoń niebios twoich, a zstąp: dotknij gór, a zakurzą się. 6 Zabłyśnij błyskawicą, a rozproszysz je: wypuść strzały twoje, a zatrwożysz je. 7 Spuść rękę twoję z wysokości: wyrwij mię, a wybaw mię z wód wielkich, i z ręki synów obcych. 8 Których usta mówiły nikczemność: a prawica ich prawica nieprawości. 9 Boże, pieśń nową zaśpiewam tobie: na arfie o dziesiąci stronach grać tobie będę. 10 Który dajesz zbawienie królom: któryś odkupił Dawida, sługę twego od miecza złego. 11 Wyrwij mię, a wybaw mię z ręki synów obcych, których usta mówiły nikczemność: a prawica ich prawica nieprawości. 12 Których synowie jako nowe szczepki w młodości swojéj: córki ich przystrojone, i zewsząd ozdobione nakształt kościoła. 13 Spiżarnie ich pełne, jedno po drugiem wydające: owce ich płodne, wielkiemi trzodami wychodzące. 14 I woły ich tłuste: niemasz obalenia w płociech, ani przejścia, ani wołania po ich ulicach. 15 Błogosławionym nazwali lud, który to ma: błogosławiony lud, którego Pan Bóg jego.