Księgi Psalmów 146
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
U Żydów 146. Dufania w ludziach nie pokładać uczy, jedno w samym Panie, który stwarza, żywi, zachowywa, broni, wybawia, grzechy odpuszcza, wspomaga a na koniec zbawia, kogo raczy.
1 Alleluja, Aggeusza i Zacharyasza. 2 Chwal, duszo moja! Pana: Będę chwalił Pana za żywota mego: będę śpiewał Bogu memu, póki mię stawa. 3 Nie ufajcie w książętach: w syniech człowieczych, w których nie masz zbawienia. 4 Wynidzie duch jego, a obróci się w ziemię swoję: w ten dzień zginą wszystkie myśli ich. 5 Błogosławiony, którego Bóg Jakóba pomocnikiem: nadzieja jego w Panu, Bogu jego: 6 Który stworzył niebo i ziemię: morze i wszystko, co w nich jest: który strzeże prawdy na wieki. 7 Czyni sprawiedliwość ukrzywdzonym: daje pokarm łaknącym: Pan rozwięzuje spętane. 8 Pan oświeca ślepych, Pan wzwodzi upadłe, Pan miłuje sprawiedliwe. 9 Pan strzeże przychodniów, sierotę i wdowę wspomoże: a drogi grzeszników zagubi. 10 Będzie Pan królował na wieki: Bóg twój, Syonie, na pokolenie i pokolenie.