Szukaj w Albo wpisz

EscZamknij ↑↓Nawigacja

Księgi Psalmów 147

U Żydów 147. Długiemi słowy przypomina dobrodziejstwa Boże, tak duchowne, jako cielesne, za które chce, abyśmy Pana Boga chwaląc, dziękowali mu.

Alleluja. Chwalcie Pana; bo dobry jest Psalm: Bogu naszemu niech będzie wdzięczna i ozdobna chwała. Pan budujący Jeruzalem, rozproszenia Izraela zgromadzi. Który uzdrawia skruszone na sercu, i zawięzuje ich rany. Który liczy mnóstwo gwiazd, i im wszystkim imiona daje. Wielki Pan nasz, i wielka moc jego: a mądrości jego niemasz liczby. Podnosi Pan ciche: a grzeszniki poniża aż na ziemię. Zaczynajcież Panu z wyznawaniem: grajcie Bogu naszemu na cytrze. Który okrywa niebo obłokami, i ziemi deszcz gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach, i zioła dla posługi ludzkiéj. Który daje bydłu żywność jego, i kruczętom wzywającym go. Nie kocha się w sile końskiéj: ani w goleniach męskich ma upodobanie. Kocha się Pan w tych, którzy się go boją: i w tych, którzy nadzieję mają w miłosierdziu jego. Alleluja. Chwal, Jeruzalem, Pana: chwal, Syonie, Boga twego. Albowiem umocnił zawory bram twoich: błogosławił synom twym w tobie. Który uczynił granice twoje pokój: i nasyca cię najwyborniejszem zbożem. Który puszcza słowo swe na ziemię: bardzo prędko bieży mowa jego. Który dawa śnieg jako wełnę: a mgłę rozsypuje jako popiół. Spuszcza lód swój jako bryły: kto się ostoi przed zimnem jego? Pośle słowo swoje a roztopi je: wionie wiatr jego, a pocieką wody. Który oznajmuje słowo swe Jakóbowi: sprawiedliwości i sądy swoje Izraelowi. Nie uczynił tak żadnemu narodowi: i nie objawił im sądów swoich. Alleluja.

Cytowane w 17