Księgi Psalmów 149

W tem pieniu Prorok przywodzi lud, aby Pana Boga chwalił z odkupienia, a jako sobie lubi w tych, którzy dla niego skromno cierpią: a jako święci będą sądzić z Panem Jezusem.

1 Alleluja. Śpiewajcie Panu pieśń nową: chwała jego w zgromadzeniu świętych. 2 Niech się weseli Izrael w tym, który go stworzył: a synowie Syońscy niech się radują w królu swoim. 3 Niechaj imię jego chwalą w śpiewaniu spółecznem: na bębnie i na arfie niechaj mu grają. 4 Bo się kocha Pan w ludu swoim: i podwyższy ciche ku zbawieniu. 5 Rozweselą się święci w chwale: rozradują się w łóżnicach swoich. 6 Wysławiania Boga w gardlech ich: a miecze z obu stron ostre w rękach ich: 7 Aby czynili pomstę nad pogany, skaranie między narody. 8 Aby powiązali króle ich pętami: a szlachtę ich okowami żelaznemi. 9 Aby uczynili o nich prawo napisane: Tać jest chwała wszystkim świętym jego. Alleluja.

Cytowane w 1

w. 6 Summa (EN)(Suppl 82.4)