Szukaj w Albo wpisz

EscZamknij ↑↓Nawigacja

Księgi Psalmów 2

Prorok o tych mówi, którzy załogi czynili przeciwko królestwu Chrystusowemu, i o jego wywyższeniu.

Czemu się wzburzyli poganie, a ludzie rozmyślali próżne rzeczy? Stanęli wespół królowie ziemscy, a książęta zeszli się w gromadę przeciw Panu, i przeciw Chrystusowi jego. Potargajmy związki ich: i zrzućmy z siebie jarzmo ich. Który mieszka w niebiesiech, naśmieje się z nich: a Pan szydzić z nich będzie. Tedy będzie mówił do nich w gniewie swoim i w zapalczywości swéj potrwoży je. A jam jest postanowion królem od niego nad Syonem, górą świętą jego, opowiadając przykazanie jego. Pan rzekł do mnie: Tyś jest synem moim, Jam ciebie dziś zrodził. Żądaj odemnie, i dam ci pogany dziedzictwo twoje, a osiadłość twą kraje ziemie. Będziesz je rządził laską żelazną: a jako naczynie garncarskie pokruszysz je. A teraz królowie rozumiejcie: ćwiczcie się, którzy sądzicie ziemię. Służcie Panu w bojaźni: a radujcie się mu ze drżeniem. Chwyćcie się nauki, by się kiedy nie rozgniewał Pan: i nie poginęliście z drogi sprawiedliwéj: gdyby się w krótce zapalił gniew jego. Błogosławieni wszyscy, którzy w nim ufają.

Cytowane w 37