Księgi Psalmów 21
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
U Żydów 21. Oznajmia Prorok, jako Bóg Ojciec miał ukoronować Pana Jezu Chrysta, syna swego, jako się téż miał mścić nad nieprzyjacioly jego.
1 Na koniec, Psalm Dawidowi. 2 Panie, w mocy twojéj rozweseli się król: a w zbawieniu twojem rozraduje się wielce. 3 Żądanie serca jego dałeś mu: a w woli ust jego nie omyliłeś go. 4 Boś go uprzedził błogosławieństwy słodkości: włożyłeś na głowę jego koronę z kamienia drogiego. 5 Żywota prosił u ciebie: i dałeś mu przedłużenie dni na wieki, i na wieki wieków. 6 Wielka jest chwała jego w zbawieniu twojem: sławę i wielką ozdobę nań włożysz. 7 Albowiem dasz go na błogosławieństwo na wieki wieków: rozweselisz go w radości obliczem twojem. 8 Bo król nadzieję ma w Panu: a w miłosierdziu Najwyższego nie będzie poruszony. 9 Niech znajdą rękę twoję wszyscy nieprzyjaciele twoi: prawica twa niech najdzie wszystkie, którzy cię w nienawiści mają. 10 Położysz je jako piec ognisty czasu twarzy twojéj: Pan w gniewie swoim zatrwoży je, i pożre je ogień. 11 Owoc ich z ziemie wygubisz: a nasienie ich z synów ludzkich. 12 Albowiem obrócili na cię złości: myślili rady, których utwierdzić nie mogli. 13 Albowiem obrócisz je w tył: w ostatkach twoich przygotujesz twarzy ich. 14 Podnieś się, Panie, w mocy twojéj: będziem śpiewać i wysławiać możności twoje.