Księgi Psalmów 44
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
U Żydów 44. W tym Psalmie jest modlitwa kościoła Bożego, o obronę od nieprzyjaciół jego. Gdzie Prorok przypomina dobrodziejstwa a cuda, które Pan okazował przy wybawieniu ludu sobie obranego.
1 Na koniec, synom Kore, ku wyrozumieniu. 2 Boże, uszyma naszemi słyszeliśmy, ojcowie nasi nam opowiadali sprawę, którąś uczynił we dni ich, i we dni starodawne. 3 Ręka twoja pogany wytraciła, i wszczepiłeś one: udręczyłeś narody i wygnałeś je. 4 Ani bowiem mieczem swym posiedli ziemię: i ramię ich nie wybawiło ich; ale prawica twoja, i ramię twoje, i oświecenie oblicza twego, żeś je upodobał sobie. 5 Ty sam jesteś król mój i Bóg mój, który rozkazujesz wybawienie Jakóbowe. 6 Przez cię nieprzyjacioły nasze rogiem rozrzucimy: a w imię twoje wzgardzimy powstające przeciwko nam. 7 Albowiem nie w łuku moim nadzieję mieć będę: a miecz mój nie wybawi mię. 8 Wybawiłeś bowiem nas od trapiących nas, a mające nas w nienawiści zawstydziłeś. 9 W Bogu chlubić się będziem przez cały dzień: a w imię twe wyznawać będziem na wieki. 10 A teraz odegnałeś i zawstydziłeś nas: a nie będziesz wychodził, Boże, w siłach naszych. 11 Odwróciłeś nas wstecz od nieprzyjaciół naszych: a którzy nas w nienawiści mają, rozszarpywali sobie. 12 Podałeś nas jako owce na jedzę: i między pogany rozproszyłeś nas. 13 Przedałeś lud twój nizaco: a nie było mnóstwo w zamianie ich. 14 Dałeś nas na wzgardę sąsiadom naszym: na szyderstwo i na pośmiech tym, którzy są w okolicy naszéj. 15 Uczyniłeś nas przysłowiem między pogany, kiwaniem głowy między ludźmi. 16 Cały dzień wstyd mój przedemną jest, a zawstydzenie oblicza mego okryło mię. 17 Od głosu lżącego i obmawiającego, od oblicza nieprzyjaciela i prześladującego. 18 To wszystko przyszło na nas: a nie zapomnieliśmy cię, i nie czyniliśmy niesprawiedliwie w Testamencie twoim. 19 I nie cofnęło się nazad serce nasze: a nie odwróciłeś ścieżek naszych od drogi twojéj. 20 Boś nas poniżył na miejscu utrapienia: i okrył nas cień śmierci. 21 Jeźliśmy zapomnieli imienia Boga naszego, i jeźliśmy podnosili ręce nasze do Boga cudzego: 22 Izali się Bóg o tem nie będzie pytał? gdyż on wie skrytości serca. Bo nas dla ciebie mordują na każdy dzień, poczytani jesteśmy jako owce na rzeź. 23 Powstań, czemu śpisz, Panie? powstań, a nie odrzucaj do końca. 24 Czemu oblicze twoje odwracasz? zapominasz ubóstwa naszego i utrapienia naszego? 25 Albowiem poniżona jest w prochu dusza nasza, przylgnął do ziemie brzuch nasz. 26 Powstań, Panie, ratuj nas, a odkup nas dla imienia twego.