Księgi Psalmów 49

U Żydów 49. Prorok święty dawa nam sprawę w tym Psalmie, jako się przeciw światu i zgorszeniom stawić mamy: w onym jako omylnym się nie kochać, tych sie warować pilnie.

Na koniec, synom Kore, Psalm. Słuchajcie tego wszyscy narodowie: bierzcie w uszy, którzy mieszkacie na świecie. Wszyscy synowie ziemie, i synowie człowieczy, pospołu w jedno, bogaty i ubogi. Usta moje będą mówiły mądrość: a rozmyślanie serca mego roztropność. Nakłonię do przypowieści ucha mego: otworzę na arfie gadkę moję. Czemu się mam bać we zły dzień? nieprawość pięty mojéj ogarnie mię. Którzy ufają w mocy swojéj, i chlubią się w mnóstwie bogactw swoich. Brat nie odkupuje, odkupi człowiek: nie da Bogu ubłagania swego: I zapłaty odkupienia dusze swojéj: i będzie pracował na wieki. I będzie żył jeszcze do końca: nie ogląda zginienia. Gdy ujrzy mądre umierające: pospołu niemądry i głupi zginą: i zostawią obcym majętności swoje. A groby ich domami ich na wieki: przybytkami ich od narodu do narodu: nazywali imiona swe w ziemiach swoich. A człowiek, gdy we czci był, nie rozumiał: przyrównany jest bydlętom bezrozumnym, i stał sie im podobny. Ta droga ich pogorszenie im: a potem w uściech swych będą mieć upodobanie. Jako owce, w piekle są położeni: śmierć je trawić będzie: i będą panować śprawiedliwi nad nimi rano: a ratunek ich starzeje się w piekle, po sławie ich. Wszakóż Bóg odkupi duszę moję z ręki piekielnéj, gdy mię przyjmie. Nie bój się, gdy się zbogaci człowiek, i gdy się rozmnoży sława domu jego. Albowiem gdy zginie, nie weźmie wszystkiego: ani zstąpi z nim sława jego. Bo dusza jego będzie za żywota jego błogosławiona: będzieć wyznawał, gdy mu dobrze uczynisz. Wnidzie aż do rodzaju ojców swoich, i aż na wieki nie ujrzy światłości. Człowiek, gdy we czci był, nie rozumiał: przyrównan jest bydlętom nierozumnym, i stał się im podobny.

Cytowane w 8