Księgi Psalmów 58

U Żydów 58. Upominanie w sobie niesie, aby ludzie prawdziwie mówili, i sądzili, zkąd téż może i pociechę brać utrapiony.

Na koniec: nie zatracaj, Dawidowi na napis tytułu. Jeźliż wżdy po prawdzie sprawiedliwość mówicie, sądźcież sprawiedliwie, synowie człowieczy. Albowiem w sercu działacie nieprawości: na ziemi ręce wasze plotą niesprawiedliwości. Odłączyli się grzesznicy skoro z żywota, pobłądzili skoro z żywota, mówili kłamstwo. Jad mają na podobieństwo węża, jako żmije głuchéj i zatulającéj uszy swoje. Która nie usłyszy głosu zaklinających, i czarownika zaklinającego mądrze. Bóg pokruszy zęby ich w uściech ich: zęby trzonowe lwów połamie Pan. Wniwecz się obrócą, jako woda zbiegająca: naciągnął łuk swój, aż zemdleją. Jako wosk, który płynie, zniesieni będą: przypadł z wierzchu ogień, i nie ujrzeli słońca. Pierwéj, niźli ciernie wasze poczuło tarny, jako żywe, tak je w gniewie pożre. Będzie się weselił sprawiedliwy, kiedy ujrzy pomstę: ręce swe umyje we krwi grzesznika. I rzecze człowiek: Jeźli wżdy jest pożytek sprawiedliwemu? przecięć jest Bóg, który sądzi na ziemi.

Cytowane w 6