Księgi Psalmów 59

U Żydów 59. Może Psalm ten i Dawidowi i Chrystusowi być przywłaszczon: onemu, że się modlił, aby od nieprzyjaciół był wyswobodzon, temu, że się modlił przeciwko złéj bóżnicy.

1 Na koniec: nie zatracaj, Dawidowi na napis, kiedy posłał Saul i strzegł domu jego, żeby go zabił. 2 Wyrwij mię od nieprzyjaciół moich, Boże mój: i od powstawających przeciwko mnie wybaw mię. 3 Wyrwij mię od tych, którzy broją nieprawość: i od mężów krwawych wybaw mię. 4 Boć oto ułowili duszę moję: rzucili się na mię możni: ani nieprawość moja, ani grzech mój, Panie. 5 Bez nieprawości biegałem i prostom postępował: powstań, abyś mi zabieżał, i obacz. 6 A ty, Panie, Boże zastępów, Boże Izraelski, udaj się na nawiedzenie wszech narodów: nie miéj litości nad wszystkimi, którzy broją nieprawość. 7 Nawrócą się ku wieczorowi: i będą mrzeć głód, jako psi, i będą chodzić około miasta. 8 Oto będą mówić usty swemi, a miecz w uściech ich; bo któż słyszał? 9 A ty, Panie, naśmiejesz się z nich, wniwecz obrócisz wszystkie narody. 10 Moc moję u ciebie strzedz będę; albowiem, Boże, jesteś obrońca mój. 11 Bóg mój, miłosierdzie jego uprzedzi mię: Bóg pokaże mi nad nieprzyjacioły mymi. 12 Nie zabijaj ich, by kiedy nie zapomnieli ludzie moi: rozprósz je mocą twoją, i zrzuć je, obrońco mój, Panie! 13 Grzech ust ich, mowę warg ich: a niech będą poimani w hardości swojéj: i dla złorzeczenia i kłamstwa będą opowiedzeni. 14 Na stracenie, w gniewie zatracenia: i nie będzie ich. I doznają, iż Bóg będzie panował Jakóbowi, i krajom ziemie. 15 Nawrócą się ku wieczorowi, i będą mrzeć głód, jako psi, i będą chodzić około miasta. 16 Ciż rozbieżą się ku jedzeniu: a jeźli się nie najedzą, będą szemrać. 17 Ale ja będę śpiewał moc twoję, i będę z radością wychwalał rano miłosierdzie twoje; boś się stał obrońcą moim, i ucieczką moją w dzień utrapienia mego. 18 Pomocniku mój, tobie będę śpiewał, iżeś ty, Boże, obrońca mój, Bóg mój, miłosierdzie moje.

Cytowane w 2

w. 10 Summa (EN)(III 15.9)
w. 11 Summa (EN)(I-II 111.3)