Księgi Psalmów 6

Modlitwa dusze żałośnéj ku Panu Bogu na się czuje srogość sądu przyszłego, przez sprośne grzechy swoje.

1 Na koniec w pieśniach, Psalm Dawidowi na oktawę. 2 Panie, nie w zapalczywości twéj strofuj mię, ani w gniewie twoim karz mię. 3 Zmiłuj się nademną, Panie; bomci chory: uzdrów mię, Panie; boć strwożone są kości moje. 4 I dusza moja strwożona jest bardzo: ale ty, Panie, pókiż? 5 Nawróć się, Panie, a wyrwij duszę moje: zbaw mię dla miłosierdzia twego. 6 Albowiem w śmierci niemasz, ktoby na cię pamiętał: a w piekle, ktoć wyznawać będzie? 7 Pracowałem w płaczu moim: będę omywał na każdą noc łóżko moje: łzami mojemi będę polewał pościel swoję. 8 Strwożyło się od zapalczywości oko moje: zstarzałem się między wszystkimi nieprzyjacioły mymi. 9 Odstąpcie odemnie wszyscy, którzy nieprawość czynicie; albowiem wysłuchał Pan głos płaczu mojego. 10 Wysłuchał Pan prośbę moję: Pan modlitwę moję przyjął. 11 Niech się zawstydzą i wielce zatrwożą wszyscy nieprzyjaciele moi: niech się nawrócą i zawstydzą bardzo prędko.

Cytowane w 12

w. 3 CCC(¶1502)Summa (EN)(I-II 85.4II-II 33.6)
w. 4 Diuturnum(§12)
w. 5 Diuturnum(§12)
w. 6 CCC(¶633)Summa (EN)(Suppl 71.6)Diuturnum(§12)
w. 7 Summa (EN)(II-II 110.4)Diuturnum(§12)
w. 8 Diuturnum(§12)
w. 11 Summa (EN)(II-II 83.8)