Księgi Psalmów 60

U Żydów 60. Proroctwo w sobie niesie o prześladowaniu chrześciańskiem, o rozszerzeniu kościoła Pana Chrystusowego, i o zwycięstwach chrześciańskich nad pogany.

Na koniec, za tymi, którzy będą odmienieni, na napis tytułu, samemu Dawidowi na naukę: Kiedy spalił Mezopotamią Syryjską, i Sobal: i wrócił się Joab i poraził Idumeą w dolinie Żup solnych, dwanaście tysięcy. Boże, odrzuciłeś nas i skaziłeś nas: rozgniewałeś się i zmiłowałeś się nad nami. Wzruszyłeś ziemię, i zatrwożyłeś ją: ulecz skruszenia jéj; bo się zachwiała. Okazałeś ludowi twemu ciężkości: napoiłeś nas winem żałości. Dałeś znak bojącym się ciebie, aby uciekali od oblicza łuku: aby byli wybawieni mili twoi. Wybaw prawicą twoją, a wysłuchaj mię. Bóg mówił w świątnicy swojéj: Rozweselę się, i będę dzielił Sychimę i dolinę namiotów pomierzę. Mójci jest Galaad, i mój Manasses: i Ephraim moc głowy mojéj: Juda, król mój. Moab garniec nadziei mojéj: nad Idumeą rozciągnę bót mój: mnie cudzoziemcy są poddani. Któż mię doprowadzi do miasta obronnego? kto mię doprowadzi aż do Idumei? Izali nie ty, Boże, któryś nas odrzucił, i nie wynidziesz, Boże, z wojski naszemi? Daj nam ratunek z utrapienia; boć omylny ratunek człowieczy. W Bogu uczynimy siłę: a on wniwecz obróci trapiące nas.

Cytowane w 1