Księgi Psalmów 61

U Żydów 61. Prorok się modli w osobie ludu chrześciańskiego, aby jego modlitwa wysłuchana była.

1 Na koniec, w pieśniach Dawidowi. 2 Wysłuchaj, Boże, prośbę moję, słuchaj modlitwy mojéj. 3 Od kończyn ziemie wołałem do ciebie, gdy się frasowało serce moje: na skale wywyższyłeś mię, prowadziłeś mię. 4 Boś się stał nadzieją moją: wieżą mocną od nieprzyjaciela. 5 Będę mieszkał w przybytku twoim na wieki: zaszczycon będę pod zasłoną skrzydeł twoich. 6 Bo ty, Boże mój, wysłuchałeś modlitwę moję: dałeś dziedzictwo bojącym się imienia twego. 7 Dni na dni królewskie przyczynisz: lata jego aż do dnia narodu i narodu. 8 Mieszka na wieki przed oblicznością Bożą: miłosierdzia i prawdy jego kto będzie szukał? 9 Tak będę Psalm śpiewał imieniowi twemu na wieki wieków, abym oddał śluby moje ode dnia do dnia.