Księgi Psalmów 64

U Żydów 64. Upominanie i modlitwa, abychmy statecznie się w przeciwnościach zachowali, a umieli tak jako Prorok Panu się jego słowy modlić w tych uciskach naszych.

1 Na koniec, Psalm Dawidowi. 2 Wysłuchaj, Boże, prośbę moję, gdy się modlę: od strachu nieprzyjaciela wybaw duszę moję. 3 Obroniłeś mię od zboru złośników: od mnóstwa działających nieprawość. 4 Bo zaostrzyli jako miecz języki swoje: naciągnęli łuk, rzecz gorzką, 5 Aby w skrytościach strzelali na niepokalanego: z prędka nań strzelać będą, a nie będą się bać, 6 Utwierdzili sobie mowę złośliwą: namawiali się, żeby zakryli sidła: mówili: Któż je obaczy? 7 Szukali nieprawości: ustali, szukając szukaniem. Przystąpi człowiek do serca głębokiego. 8 A Bóg wywyższon będzie: strzałki maluczkich stały się rany ich: 9 I pomdlały przeciwko nim ich języki: strwożyli się wszyscy, którzy je widzieli. 10 I bał się wszelki człowiek: i opowiadali sprawy Boże, i uczynki jego rozumieli. 11 Będzie się weselił sprawiedliwy w Panu, i będzie w nim nadzieję miał: i będą pochwaleni wszyscy serca prawego.

Cytowane w 1

w. 7 Summa (EN)(II-II 111.4)