Księgi Psalmów 66
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
U Żydów 66. Mówi tu Prorok o weselu onem, którego mieli użyć ojcowie w otchłaniach będący, tudzież i wszyscy Panu Chrystusowi popisani, z jego zmartwychwstania.
1 Na koniec, pieśń Psalmu zmartwychwstania. 2 Wykrzykajcie Bogu, wszystka ziemio! Psalm śpiewajcie imieniowi jego! dajcie cześć chwale jego! 3 Mówcie Bogu: Jako straszne są sprawy twoje, Panie: dla wielkości mocy twojéj, będą kłamać przed tobą nieprzyjaciele twoi. 4 Wszystka ziemia niechaj ci się kłania, i niechaj ci śpiewa: niech Psalm śpiewa imieniowi twemu. 5 Chodźcie, a oglądajcie dzieła Boże: straszny w radach nad syny człowieczymi. 6 Który obrócił morze w suchą ziemię: przez rzekę przejdą nogą: tam się będziem weselili w nim. 7 Który panuje w mocy swéj na wieki: oczy jego na narody patrzą: którzy drażnią, niech się sami w sobie nie wynoszą. 8 Błogosławcie narodowie Boga naszego: a dajcie słyszeć głos chwały jego. 9 Który położył do żywota duszę moję: i nie dał na zachwianie nóg moich. 10 Albowiemeś doświadczył nas, Boże: wypławiłeś nas ogniem, jako pławią śrebro. 11 Przywiodłeś nas w sidło, nakładłeś ucisków na grzbiety nasze. 12 Wsadziłeś ludzie na głowy nasze: przeszliśmy przez ogień i przez wodę: i wywiodłeś nas na ochłodę. 13 Wnidę do domu twego z całopaleniem: oddam ci śluby moje. 14 Które wyraziły wargi moje, i wymówiły usta moje w ucisku moim. 15 Całopalenia tłuste ofiaruję tobie, z kładzeniem baranów: ofiarując woły z kozłami. 16 Chódźcie, słuchajcie wszyscy, którzy się Boga boicie: a będę powiadał, jako wielkie rzeczy uczynił duszy mojéj. 17 Do niegom usty memi wołał, i wywyższałem językiem moim. 18 Jeźlim patrzał na nieprawość w sercu mojem, nie wysłucha Pan. 19 Przetoć wysłuchał Bóg, i był pilen głosu modlitwy mojéj. 20 Błogosławiony Bóg, który nie odrzucił modlitwy mojéj, i miłosierdzia swego odemnie.