Księgi Psalmów 81
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
U Żydów 81. Napomina Prorok, aby porzuciwszy ziemskie, ku niebieskim rzeczom abychmy się garnęli. Głos kościoła.
1 Na koniec, za prasy, Psalm samemu Asaphowi. 2 Radujcie się Bogu, pomocnikowi naszemu: wykrzykajcie Bogu Jakóbowemu. 3 Weźmijcie Psalm, a podajcie bęben, wdzięczną arfę z cytrą. 4 Trąbcie na nowiu w trąbę, w dzień zacny uroczystego święta waszego. 5 Albowiem jest rozkazanie w Izraelu, i wyrok Bogu Jakóbowemu. 6 Postanowił to na świadectwo w Józeph, gdy wychodził z ziemie Egipskiéj: słyszał język, którego nie umiał. 7 Wybawił od brzemion ramiona jego: ręce jego służyły koszem. 8 Wzywałeś mię w ucisku, a wybawiłem cię: wysłuchałem cię w tajniku burzy; doświadczałem cię nad wodami swaru. 9 Słuchaj, ludu mój, a oświadczę się na cię: Izraelu, jeźli mię usłuchasz. 10 Nie będzie w tobie Boga nowego: i nie będziesz chwalił Boga cudzego. 11 Bomci ja jest Pan, Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemie Egipskiéj: rozszerz usta twoje, a napełnię je. 12 A nie słuchał lud mój głosu mego: a Izrael nie dbał na mię. 13 I puściłem je za żądzami serc ich: pójdą w wynalazkach swoich. 14 By był lud mój słuchał mię, by był Izrael chodził drogami mojemi: 15 Snadźbym był łacno poniżył nieprzyjacioły ich: a na trapiące je, obróciłbym rękę swoję. 16 Nieprzyjaciele Pańscy skłamali mu: i będzie czas ich na wieki. 17 I nakarmił je tłustością zboża: i nasycił je miodem z opoki.