Księgi Psalmów 90
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
U Żydów 90. Mówi w tym Psalmie Prorok o krótkości i marności żywota niniejszego, a żąda Pana, aby on sam sprawował wszystkie sprawy nasze.
1 Modlitwa Mojżesza, człowieka Bożego. Panie, stałeś się ucieczką nam, od rodzaju do rodzaju. 2 Pierwéj niźli stanęły góry, albo ziemia i świat był stworzony, od wieku i aż do wieku, ty jesteś Bóg. 3 Nie obracaj w poniżenie człowieka, i rzekłeś: Nawracajcie się synowie człowieczy. 4 Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi, jako dzień wczorajszy, który przeminął, i straż nocna. 5 Co za nic nie stoi, ich lata będą: rano jako trawa niech przeminie; 6 Rano niech kwitnie i przeminie: w wieczór niech upadnie, stwardnieje i uschnie. 7 Bośmy ustali w gniewie twoim, i jesteśmy strwożeni w zapalczywości twojéj. 8 Położyłeś nieprawości nasze przed oczyma swemi: wiek nasz przed jasnością oblicza twego. 9 Albowiem wszystkie dni nasze ustały: i ustaliśmy w gniewie twoim: lata nasze jako pajęczyna będą poczytane. 10 Dni żywota naszego w nich siedmdziesiąt lat: a jeźli w możnościach, ośmdziesiąt lat, a nadto co więcéj, praca i boleść; albowiem łaskawość nadeszła, i będziem karani. 11 Któż wie możność gniewu twego? i przed bojaźnią twoją gniew twój policzyć? 12 Prawicę twoją tak uczyń znajomą: a wyćwiczonego serca w mądrości. 13 Nawróćże się, Panie! dokądże? a daj się ubłagać sługom twoim. 14 Napełnieniśmy rano miłosierdzia twego, i rozradowaliśmy się, i kochaliśmy się po wszystkie dni nasze. 15 Weseliliśmy się za dni, w któreś nas uniżył: za lata, któreśmy widzieli złe. 16 Wejrzyjże na sługi swoje, i na dzieła swoje, a prowadź syny ich. 17 A niech będzie jasność Pana, Boga naszego, nad nami: a sprawy rąk naszych prostuj nad nami, i dzieło rąk naszych prostuj.