Księgi Mądrości 4

1 O, jako piękny jest czysty rodzaj z jasnością! Nieśmiertelna jest bowiem pamiątka jego: gdyż i u Boga znajoma jest, i u ludzi. 2 Gdy przytomna jest, naszladują jej, i pragną jej, gdy odejdzie, i na wieki koronowana triumfuje, niepokalanego bojowania zapłatę wygrawając. 3 Lecz rozmnożone niezbożnych mnóstwo nie będzie pożyteczne i cudzołożne szczepy nie puszczą korzenia głęboko ani założą gruntu statecznego. 4 I choć za czasu na gałęziach pąkowie puszczą, słabo wsadzone, będą od wiatru wzruszone i od gwałtownych wiatrów będą wykorzenione. 5 Bo się połamią gałęzie niedoszłe, a owoc ich niepożyteczny i cierpki ku jedzeniu, i niczemu się nie godzący. 6 Ze złośliwego bowiem spania synowie, którzy się rodzą, są świadkami złości przeciwko rodzicom, w wypytaniu ich. 7 Ale sprawiedliwy, jeśli śmiercią będzie uprzedzony, w ochłodzeniu będzie. 8 Starość bowiem poczciwa jest nie długowieczna ani liczbą lat porachowana: ale szedziwością jest roztropność człowiecza, 9 a wiek starości, żywot niepokalany. 10 Podobając się Bogu, stal się umiłowanym, i żyjąc między grzesznikami, przeniesion jest; 11 pochwycon jest, aby złość nie odmieniła umysłu jego, abo obłudność, aby nie oszukała duszę jego. 12 Zmamienie bowiem marności zacimia dobre rzeczy, a niestateczność pożądliwości wywraca umysł bez złości. 13 Stawszy się za krótki czas doskonałym, przeżył czasów wiele: 14 Spodobała się bowiem Bogu dusza jego, dlatego pokwapił się wywieść go spośrzód nieprawości; a ludzie widzieli, a nie rozumieli ani kładli w serca takich rzeczy, 15 gdy łaska Boża i miłosierdzie jest ku świętym jego i wzgląd na wybrane jego. 16 A potępia sprawiedliwy umarły żywe niepobożne, a młodość prędzej skończona długi żywot niesprawiedliwego. 17 Ujżrzą bowiem koniec mądrego i nie zrozumieją, co o nim myślił Bóg i dlaczego obroną go opatrzył Pan. 18 Ujżrzą i wzgardzą go, a z nich Pan naśmiewać się będzie. 19 I będą potym upadający beze czci iw zelżeniu między umarłymi na wieki: bo je roztrąci nadęte bez głosu i z gruntu je wzruszy, i aż do wierzchu spustoszeni będą, i będą wzdychać, i pamiątka ich zginie. 20 Przyjdą do rachowania grzechów swoich bojażliwi i strofować ich będą z przeciwia nieprawości ich.