Szukaj w Albo wpisz

EscZamknij ↑↓Nawigacja

Księgi Mądrości 5

Tutejsze wydania stawiają granicę między niektórymi wersetami tego rozdziału przy różnych członach zdania, przez co cytat może znaleźć się przy niewłaściwym zdaniu.
Tedy staną sprawiedliwi z wielką stałością przeciwko tym, którzy je cisnęli i którzy prace ich odjęli. Ujźrzawszy, będą zatrwożeni bojaźnią straszliwą i zdumiewać się będą w prędkości niespodziewanego zbawienia, mówiąc sami w sobie, pokutę czyniąc, i dla ucisku ducha wzdychając: Cić to są, któreśmy niekiedy mieli za pośmiech i za przysłowie urągania! My głupi, mieliśmy żywot ich za szaleństwo i za sromotne ich dokończenie. Oto jako policzeni są między syny Boże i między świętymi dział ich jest. A tak zbłądziliśmy z drogi prawdziwej i nie świeciła nam jasność sprawiedliwości, i słońce rozumienia nie weszło nam. Napracowaliśmy się na drodze nieprawości i zatracenia i chodziliśmy drogami trudnemi, a drogi Pańskiej nie znaliśmy. Cóż nam pomogła pycha abo chłuba bogactw co nam przyniosła? Przeminęło ono wszytko jako cień i jako poseł przebiegający, i jako okręt, który przechodzi przez burzącą się wodę, którego gdy przejdzie, szlad się naleźć nie może ani szcieżka dna jego między nawałnościami. Abo jako ptak, który leci przez powietrze, którego drogi żaden znak nie znajduje się, ale tylko szum skrzydeł bijący w lekki wiatr i rozbijający gwałtem po wietrze drogi: ruszając skrzydłami, przeleciał, a po tym żadnego znaku nie znać drogi jego. Abo jako strzała wypuszczona do celu pewnego: rozbite powietrze wnet się zasię zbieżało, tak iż nie znać przeszcia jej. Takżeć i my, narodziwszy się, wneteśmy być przestali, a cnoty żadnego znaku nie mogliśmy po sobie pokazać, aleśmy zniszczeli we złości naszej. Takieć rzeczy mówili w piekle ci, którzy zgrzeszyli, bo nadzieja niezbożnego jest jako perz, który wiatr porywa, i jako cienka piana, którą wicher rozpędza, i jako dym, który wiatr rozwiewa, i jako pamiątka gościa jednego dnia przemijającego. Ale sprawiedliwi na wieki żyć będą, a ich u Pana jest zapłata i staranie o nich u Najwyższego. Przetoż dostąpią królestwa zacnego i korony pięknej z ręki Pańskiej: gdyż prawicą swą szczycić ich będzie i ramieniem swym świętym obroni je. Weźmie za wszelakie uzbrojenie zapalczywość jego i przyzbroi stworzenie na pomstę nieprzyjaciół. Oblecze miasto pleszek sprawiedliwość a miasto przyłbice weźmie sąd pewny. Weźmie tarczą niezwyciężoną prawość a zaostrzy srogi gniew miasto oszczepu i będzie z nim walczył okrąg świata przeciw szalonym. Polecą prosto strzały łyskawic, a jako od dobrze naciągnionego łuku z obłoków wypuszczone będą i do miejsca pewnego ugodzą. I do opoczystego gniewu grady wielkie wypuszczone będą, oborzy się na nie woda morska i rzeki gwałtownie zbiegać się będą. Przeciwko im stanie wiatr mocny i jako wicher rozwieje je, i obróci w pustynią wszytkę ziemię nieprawość ich: a złość wywróci stolicę Mocarzów.

Cytowane w 13