Księgi Tobiaszowe 13
Nowa Wulgata nie poprawia przekładu tej księgi dokonanego przez świętego Hieronima, jak czyni to gdzie indziej: drukuje w jego miejsce starszy przekład łaciński, więc ten sam numer rozdziału i wersetu oznacza w niej i w Wulgacie klementyńskiej inny tekst.
Biblia Jakuba Wujka
Public domain Źródło: biblia.info.pl
1 A starszy Tobiasz otworzywszy usta swe, błogosławił Pana i rzekł: Wielkiś jest, Panie, na wieki i na wszytkie wieki królestwo twoje! 2 Abowiem ty karzesz i zbawiasz, przywodzisz do piekła i zaś wywodzisz, i nie masz, który by uszedł ręki twojej. 3 Wyznawajcie Panu, synowie Izrael, a w oczach narodów chwalcie go! 4 Abowiem was dlatego rozproszył między narody, które go nie znają, abyście wy opowiadali dziwy jego i przywiedli je do wiadomości, że nie masz inszego Boga wszechmocnego oprócz niego. 5 On ci nas pokarał dla nieprawości naszej i on nas zbawi dla miłosierdzia swego. 6 Patrzcież tedy, co z nami uczynił, a z bojaźnią i ze drżeniem wyznawajcie mu, a Króla Wieków wywyższajcie w uczynkach waszych. 7 A ja w ziemi niewolstwa mojego wyznawać mu będę, że okazał majestat swój nad grzesznym ludem. 8 Nawróćcie się tedy grzesznicy a czyńcie sprawiedliwość przed Bogiem, wierząc, że uczyni z wami miłosierdzie swoje. 9 A ja i dusza moja będziem się w nim weselić. 10 Błogosławcie Pana wszyscy wybrani jego, obchodźcie dni wesela i wyznawajcie mu. 11 Jeruzalem, Miasto Boże, skarał cię Pan dla uczynków rąk twoich. 12 Wyznawaj Panu w dobrach twoich a błogosław Boga wieków, żeby zaś zbudował w tobie przybytek swój a przyzwał zaś do ciebie wszytkie więźnie i żebyś się weseliło na wszytkie wieki wieków. 13 Będziesz się świecić jasną światłością i wszytkie granice ziemskie będą się tobie kłaniać. 14 Narodowie z daleka przydą do ciebie, i dary przynosząc, będą się w tobie kłaniać Panu, a ziemię twoję za poświęcenie mieć będą. 15 Abowiem imienia wielkiego będą w tobie wzywać. 16 Przeklęci będą, którzy by dę wzgardzili, a potępieni będą wszyscy, którzy by clę bluźnili, i błogosławieni będą, którzy cię zbudują. 17 A ty się weselić będziesz z synów twoich, bo wszyscy będą błogosławieni i będą do Pana zgromadzeni. 18 Błogosławieni wszyscy, którzy cię miłują i którzy się weselą z pokoju twego. 19 Duszo moja, błogosław Pana, abowiem wybawił Jeruzalem, miasto swe, od wszech ucisków jego Pan Bóg nasz. 20 Błogosławiony będę, jeśli będzie szczątek nasienia mego, aby patrzył na świetność miasta Jeruzalem. 21 Bramy Jerozolimskie z safiru i smaragdu będą zbudowane i z kamienia drogiego wszytek okrąg murów jego. 22 Kamieniem białym i czystym wszytkie ulice jego będą położone, a po ulicach jego będą śpiewać: Alleluja! 23 Błogosławiony Pan, który je wywyższył, a niech będzie królestwo jego na wiek wieków nad nim. Amen.