Księgi Tobiaszowe 6

Nowa Wulgata nie poprawia przekładu tej księgi dokonanego przez świętego Hieronima, jak czyni to gdzie indziej: drukuje w jego miejsce starszy przekład łaciński, więc ten sam numer rozdziału i wersetu oznacza w niej i w Wulgacie klementyńskiej inny tekst.

1 A Tobiasz poszedł i pies za nim bieżał. A pierwszym noclegiem został przy rzece Tygrys. 2 I wyszedł, aby umył nogi swe, a oto ryba okrutna wyszła, aby go pożarła. 3 Której zlęknąwszy się Tobiasz, krzyknął wielkim głosem, mówiąc: Panie, rzuca się na mię!

4 I rzekł mu Anjoł: Uchwyć ją za skrzele a ciągni ją do siebie. Co gdy uczynił, wyciągnął ją na suszą i jęła się miotać przed nogami jego. 5 Tedy mu rzekł Anjoł: Rozpłataj tę rybę, a serce jej i żółć, i wątrobę schowaj sobie, bo te rzeczy są potrzebne do lekarstw pożytecznie. 6 Co gdy uczynił, upiekł mięso jej i wzięli z sobą na drogę: ostatek nasolili, co by im dostało, ażby przyszli do Rages, miasta Medskiego. 7 Spytał tedy Tobiasz Anjoła, i rzekł mu: Proszę cię, bracie Azariaszu, żebyś mi powiedział, co za lekarstwo będą miały te rzeczy, któreś z ryby schować kazał? 8 A odpowiadając Anjoł, rzekł mu: Serca tego cząstkę jeśli włożysz na węgle, dym jego odpą-dza wszelakie czarty, choć od męża, choć od niewiasty, tak iż więcej do nich nie przystąpią. 9 A żółć pomaga na pomazanie oczu, w których by byk) bielmo. I i będą uzdrowione. 10 I rzekł mu Tobiasz: Gdzie chcesz, abyśmy stali? 11 I odpowiadając Anjoł, rzekł: Jest tu imieniem Raguel, mąż powinowaty z pokolenia twego, a ten ma córkę imieniem Sarę, ale ani mężczyzny, ani dziewki żadnej nie ma inszej oprócz jej: 12 twoja ma być wszytka majętność jej i masz ją ty pojąć za żonę. 13 A tak żądaj jej u ojca jej, a da ją tobie za żonę. 14 Odpowiedział tedy Tobiasz i rzekł: Słyszę, że była wydana za siedmi mężów, a pomarli; alem i to słyszał, że je czart zamordował. 15 Otóż się boję, by snadż i mnie się to nie zstało. a gdyżem jest jedynak u rodziców moich, bych nie wprawił starości ich z żałością do piekła. 16 Rzekł mu tedy Anjoł Rafael: Posłuchaj mię, a pokażęć, którzy to są, nad którymi czart przemóc może. 17 Ci bowiem, którzy w małżeństwo tak wstępują, że Boga od siebie i od serca swego wyrzucają, a swej lubości tak dosyć czynią, jako koń i muł, którzy rozumu nie mają: nad tymi czart ma moc. 18 Ale gdy ją ty pojmiesz, wszedszy do łożnice, wstrzymajże się od niej przez trzy dni, a niczym się innym jedno modlitwami z nią nie będziesz zabawiał. 19 A tejże nocy, zapaliwszy wątroby j rybiej, będzie odpędzono czartostwo. 20 A drugiej nocy w złączenie I świętych patriarchów przypuszczon będziesz. 21 A trzeciej nocy i błogosławieństwa dostąpisz, aby i się z was synowie zdrowi rodzili. 22 Lecz po trzeciej nocy weźmiesz pannę z bojaźnią Pańską, więcej chęcią dziatek niżli lubością zjęty, żebyś w nasieniu Abrahamowym błogosławieństwa w syniech dostąpił.