CCC 1459

Maro ny fahotana mitera-pahavoazana ho an’ny namana. Tsy maintsy manao izay azao atao mba hanonerana izany (ohatra : mamerina ny zavatra nangalarina, manarina ny lazan’izay nendrikendrehina, mitsabo ny ratra). Mitaky izany ny fahamarinana tsotra. Kanefa ambonin’izany, ny fahotana dia mandratra sy mandreraka ny tenan’izy mpanota ihany, tahaka izany koa ny fifandraisany amin’Andriamanitra sy amin’ny namana. Manala ny fahotana ny famotsoran-keloka, saingy tsy ho voaveriny amin’ny laoniny daholo kosa ny korontana rehetra nateraky ny fahotana⁵⁷ jer. Kôns. Trente: DS 1712DS — Denzinger–Schönmetzer, Enchiridion Symbolorum definitionum et declarationum de rebus fidei et morum.. Rahefa tafarina tamin’ny fahotana ny mpanota dia mahazo indray ny fahasalamam-panahy tanteraka. Koa tsy maintsy manao zavatra mihoatra noho izany izy, mba hanonerana ny fahotany : tsy maintsy “manonitra” amin’ny fomba sahaza na “manarina” ny fahotany izy. Antsoina koa hoe “fivalozana” io fanonerana io.