CCC 659
© Libreria Editrice Vaticana Loharano: vatican.va
“Ary rahefa avy niteny tamin’izy ireo i Jesoa Tompo, dia nakarina any an-danitra, ka mipetraka eo an-kavanan’Andriamanitra” (Mk 16,19). Efa nomem-boninahitra avy hatrany ny Vatan’i Kristy, tamin’ny fotoanan’ny Fitsanganany ho velona, ary porofoin’ny toetra manokana vaovao sy mihoatra ny natoraly izay zakain’ny Tenany maharitra tsy tapaka izany, manomboka hatreo jer. Lk 24,31; Jo 20,19.26.. Kanefa nandritra ny efapolo andro izay niarahany nihinana sy nisotro tamin’ny mpianany tamin’ny fomba mahazatra jer. Asa 10,41., ary nampianarany azy ireo ny momba ny Fanjakan’Andriamanitra jer. Asa 1,3., dia mbola mijanona ho takon’ny toetran’olombelona tsotra ny voninahiny jer. Mk 16,12; Lk 24,15; Jo 20,14-15; 21,4.. Ny fisehoan’i Jesoa farany dia nifarana tamin’ny nahatafidiran’ny maha-olombelona Azy tsy mitampody, ao amin’ny voninahitr’Andriamanitra, naseho an-tsary amin’ny rahona Jer Asa 1,9; jer. koa Lk 9,34-35; Eks 13,22. sy lanitra jer. Lk 24,51. izay ao Izy no mipetraka eo an-kavanan’Andriamanitra jer. Mk 16,19; Asa 2,33; 7,56; jer. koa Sal 110,1. manomboka hatreo. Amin’ny fomba miavaka tokoa, sady tokana aman-tany no hisehoany amin’i Paoly “izay toy ny tsy tonga volana” (1 Kôr 15,8) amin’ny fisehoana farany izay anendrena azy ho apôstôly jer. 1 Kôr 9,1; Gal 1,16..
Vakio ny toko manontolo 2. Izaho mino an’i Jesoa-Kristy, Zanaka Lahitokan’Andriamanitra ¶422–682