CCC 981

I Kristy taorian’ny nitsanganany ho velona dia naniraka ny apôstôliny “hitory amin’ny firenena rehetra ny fibebahana amin’ny anarany ho famelana ny fahotana” (Lk 24,47). Tsy ny fanambaràna amin’ny olombelona ny famelan’Andriamanitra mendrika ho antsika amin’ny alalan’i Kristy, sy ny fiantsoana azy ireo hibebaka sy hino, no hany nanatanterahan’ny apôstôly sy ny dimbin’izy ireo izany “andraiki-panompoana amin’ny fampihavanana” (2 Kôr 5,18) izany, fa koa ny fampitana amin’izy ireo ny famelana ny fahotana amin’ny alalan’ny Batemy sy ny fampihavanana azy ireo amin’Andriamanitra sy ny Fiangonana, noho ny fahefan’ny fanalahidy noraisina avy amin’i Kristy :

Nandray ny fanalahidin’ny Fanjakan’ny lanitra ny Fiangonana, mba ho ao aminy no hamelana ny fahotana amin’ny alalan’ny ran’i Kristy sy ny asan’ny Fanahy Masina. Ao amin’io Fiangonana io no hahaveloman’ny fanahy indray, izay matin’ny fahotana, mba ho velona miaraka amin’i Kristy, izay ny fahasoavany no nahavonjy antsika ⁶ Md Augustin, serm. 214,11..