Ecclesiasticus 3

1 Synowie mądrości zgromadzenie sprawiedliwych, a rodzaj ich posłuszeństwo i miłość. 2 Wyroku ojcowskiego słuchajcie, synowie, i tak czyńcie, abyście zbawieni byli. 3 Bóg bowiem ojca w syniech uczcił i prawo macierzyńskie wyciągając utwierdził nad syny. 4 Kto miłuje Boga, uprosi odpuszczenie grzechów i powściągnie się od nich, a na modlitwie powszedniej wysłuchan będzie. 5 A jako który skarbi, tak i kto ma w uczciwości matkę swą. 6 Kto czci ojca swego, doczeka pociechy z dziatek, a w dzień modlitwy swej wysłuchan będzie. 7 Kto czci ojca swego, będzie długo żyw, a kto jest posłuszen ojcu, ochłodzi matkę. 8 Kto się boi Pana, ten czci rodzice i jako panom służyć będzie tym, którzy go porodzili. 9 Uczynkiem i mową, i wszelką cierpliwością czci ojca twego, 10 aby na cię przyszło błogosławieństwo od niego, a błogosławieństwo jego, aby aż do końca trwało. 11 Błogosławieństwo ojcowskie utwierdza domy dziatek, a przeklęctwo macierzyńskie wywraca fundamenty. 12 Nie chłub się z zelżywości ojca twego, bo nie jest tobie ku sławie zelżywość jego, 13 sława bowiem człowiecza z uczciwości ojca jego, a sromota synowska ociec beze czci. 14 Synu, wspomagaj starość ojca twego, a nie zasmucaj go za żywota jego, 15 a jeśli na baczeniu ustanie, odpuść, a nie wzgardząj go w sile twojej: bo miłosierdzie ojcu pokazane nie przyjdzie w zapamiętanie. 16 Abowiem za grzech matczyn będzie-ć oddano dobro 17 i będzie-ć budowano w sprawiedliwości, a czasu utrapienia wspomnią na cię, a jako lód w pogodę rozpłyną się grzechy twoje. 18 O jako złą sławę ma, który opuszcza ojca, a przeklęty jest od Boga, który drażni matkę! 19 Synu, rzeczy twe odprawuj w cichości, a będziesz miłowan nad chwałę ludzką. 20 Imeś jest więtszy, pokorniej się we wszytkim zachowaj i najdziesz łaskę przed Bogiem, 21 bo wielka moc Boga samego, a od pokornych uczczon bywa. 22 Wyższych rzeczy nad cię nie pytaj się a mocniejszych nad cię nie badaj się: ale cóć Bóg rozkazał, to rozmyślaj zawźdy, a w wielu uczynkach jego nie bądź dworny. 23 Bo nie potrzeba tobie, abyś skryte rzeczy oczyma twemi upatrował. 24 W rzeczach niepotrzebnych nie zabawią się rozmaicie, a w wielu uczynkach jego nie będziesz dworny. 25 Wiele rzeczy bowiem tobie nad rozum ludzki są pokazane. 26 Wiele też ludzi omyliło ich domniemanie i myśli ich w próżności zatrzymało. 27 Serce twarde źle się na ostatek będzie miało, a kto miłuje niebezpieczeństwo, w nim zginie. 28 Serce, które chodzi dwiema drogami, nie będzie miało szczęścia, a człowiek złego serca potknie się na nich. 29 Serce złośliwe będzie obciążone boleściami, a grzesznik do grzeszenia przyda. 30 Zbór pysznych nie będzie miał zdrowia, szczep bowiem grzechu rozkorzeni się w nich, a nie będzie zrozumian. 31 Serce mądrego bywa poznane w mądrości, a ucho dobre słuchać będzie mądrości ze wszystką pilnością. 32 Mądre serce i rozumne wstrzyma się od grzechów, a w uczynkach sprawiedliwości będzie miało szczęście. 33 Ogień gorający gasi woda, a jałmużna grzechom się przeciwia, 34 a Bóg jest opiekunem tego, który nagradza łaskę: pamięta nań na po tym, a czasu upadku swego najdzie pokrzepienie.