Proroctwo Izajaszowe 32

O przyjściu Pana Chrystusa tu się opisuje, i szczęście ludu na ten czas: głupim książętom, zdradliwym ludziom, niewiastom bogatym opowiada przyszłą nędzę, potem szczęście i pokój obiecuje ludowi Bożemu.

Oto w sprawiedliwości król będzie królował, a książęta w sądzie przełożeni będą. I będzie mąż, jako który się kryje przed wiatrem a tai się przed burzą: jako strumienie wód w pragnieniu, i cień skały wysokiéj w ziemi pustéj. Nie zaćmią się oczy widzących: i uszy słuchających pilnie słuchać będą. A serce głupich zrozumie umiejętność: i język zająkających się będzie prędko i jaśnie mówił. Nie będą więcéj zwać tego, który głupi jest, książęciem: ani zdradliwego nie będą zwać większym; Bo głupi głupie rzeczy mówić będzie, a serce jego czynić będzie nieprawość, aby wykonał obłudność a mówił do Pana zdradliwie i wyniszczył duszę łaknącego, a odjął napój pragnącemu. Zdradliwego naczynia złościwe są; bo on myśli nastroił, aby zatracił ciche mową nieprawdziwą, gdy ubogi mówił sąd. Ale książę o tych rzeczach, które książęciu przystoją, myślić będzie, a sam nad wodzami stać będzie. Niewiasty bogate! powstańcie, a słuchajcie głosu mego: córki bezpieczne! bierzcie w uszy powieści moje. Bo po dniach i po roku, wy bezpieczne: trwożyć się będziecie; bo ustało zbieranie wina, zbieranie więcéj nie przyjdzie. Zdumiejcie się, bogate! zatrwóżcie się, bezpieczne! zwleczcie się a wstydajcie się, przepaszcie biodra wasze. Nad piersiami narzekajcie, nad polami rozkosznemi, nad winnicą płodną. Na ziemię ludu mego ciernie i tarn wystąpi: jakoż więcej na wszystkie domy wesela miasta radującego się? Bo dom jest opuszczony, mnóstwo miasta zostawione: ciemność i macanie stało się nad jaskiniami aż na wieki, radość leśnych osłów, pastwiska stad. Aż będzie na nas wylan duch z wysokości, a będzie puszcza Karmelem, a Karmel będzie za las poczytan. I będzie sąd mieszkał na pustyni, a sprawiedliwość na Karmelu osiędzie. I będzie dzieło sprawiedliwości pokój, a sprawowanie sprawiedliwości milczenie i bezpieczność aż na wieki. A będzie lud mój siedział w piękności pokoju i w przybytkach dufności i w odpoczynieniu bogatem. A grad na zjeżdżaniu do lasa, i poniżeniem będzie poniżone miasto. Błogosławieni, którzy siejecie na wszelakich wodach, wypuszczając nogę wołu i osła.

Cytowane w 29