De profundis

De profúndis clamávi ad te, Dómine;

Dómine, exáudi vocem meam.

Fiant aures tuæ intendéntes

in vocem deprecatiónis meæ.

Si iniquitátes observáveris, Dómine,

Dómine, quis sustinébit?

Quia apud te propitiátio est,

ut timeámus te.

Sustínui te, Dómine,

sustínuit ánima mea in verbo eius;

sperávit ánima mea in Dómino

magis quam custódes auróram.

Magis quam custódes auróram

speret Israel in Dómino,

quia apud Dóminum misericórdia,

et copiósa apud eum redémptio.

Et ipse rédimet Israel

ex ómnibus iniquitátibus eius.

Glória Patri, et Fílio,

et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc et semper,

et in sǽcula sæculórum. Amen.